تخصص آنها فراتر از کشت، به مراحل حساس برداشت گسترش می یابد، جایی که آنها استقامت و مهارت قابل توجهی در جمع آوری محصول نشان می دهند. اما مشارکت آنها به همین جا ختم نمی‌شود. زنان همچنین در فرآوری کالاهای کشاورزی نقش مهمی دارند و اغلب درگیر فعالیت‌های پس از برداشت مانند دسته‌بندی، تمیز کردن و بسته‌بندی هستند که برای حفظ کیفیت و بازارپسندی محصولات نیز هستند.

علیرغم سهم قابل توجهی که زنان در صنعت کشاورزی ایران دارند، اغلب با چالش‌هایی روبرو هستند که مانع مشارکت و شناخت کامل آنها می‌شود. دسترسی محدود به منابع، مانند مالکیت زمین و خدمات مالی، همراه با موانع اجتماعی و فرهنگی، پتانسیل آنها را محدود می‌کند و کار آنها را کم ارزش جلوه می‌دهد. پرداختن به این چالش‌ها نه تنها برای توانمندسازی زنان بلکه برای پایداری و رشد بخش کشاورزی به عنوان یک کل ضروری است.