آبزی پروری و اقتصاد آبی

مسئله اقتصاد دریامحور در اسناد توسعه جهان دیگر اثبات اهمیت دریا نیست. تقریباً همه چارچوب‌های معتبر بین‌المللی پذیرفته‌اند که اقیانوس‌ها،

اقتصاد جهانی در حال بازتعریف رابطه خود با دریاست. برای دهه‌ها، بخش بزرگی از ارزش اقتصادی دریا در حمل‌ونقل، صید،

دریا برای بسیاری از کشورها فقط یک منبع طبیعی نیست؛ بخشی از راهبرد امنیت غذایی و توسعه اقتصادی آنهاست. اما

بیمه اقلیمی قفس‌های دریایی با اتصال داده اقیانوس‌نگاری، سنسور محلی و استاندارد فنی، ریسک موج گرمای دریایی، طوفان و افت اکسیژن را به زبان سرمایه‌گذاری، امنیت غذایی و اقتصاد آبی ایران ترجمه می‌کند

ژنومیکس انتخابی با اتصال داده‌های SNP به فنوتیپ رشد، بقا و مقاومت بیماری، هچری دریایی را از واحد تکثیر به مرکز مدیریت کیفیت بچه‌ماهی، کاهش ریسک بیماری و تقویت امنیت غذایی آبی پایدار تبدیل می‌کند.

سامانه هشدار HAB با ترکیب ماهواره، بویه هوشمند و eDNA می‌تواند ریسک شکوفایی جلبکی مضر را در مزارع قفس دریایی به شاخص تصمیم، پایش عملیاتی، کاهش زیان، مدیریت برداشت و اعتماد سرمایه‌گذاری تبدیل کند.

آبزی‌پروری تلفیقی چندغذایی قفس‌های ماهی را با صدف و جلبک پیوند می‌دهد تا بخشی از پسماند به زیست‌توده قابل برداشت تبدیل شود و برای سواحل ایران مسیر پایلوت، پایش، کاهش ریسک و درآمد مکمل بسازد.

زنجیره سرد روستایی با UPS مناسب ژنراتور پشتیبان و مشارکت در نیروگاه مجازی پایدار می شود و با پیش سرد ثبت دما و بهبود انرژی تلفات و هزینه کاهش می یابد.

مدیریت CO2 گلخانه با اسکرابر جذب و رهایش شیمیایی، تامین پایدار و ایمن CO2 را با حذف آلاینده‌ها، کنترل غلظت ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ ppm و تکیه بر استانداردهای بین‌المللی و ادغام حرارتی بهینه می‌کند.

زمان‌بندی هوشمند پمپاژ و آبیاری بر پایه قیمت لحظه ای و پاسخگویی بار، مصرف و هزینه انرژی را کاهش می‌دهد، فشار اوج شبکه را می‌کاهد و کیفیت آبرسانی را بدون افت یکنواختی حفظ می‌کند.