رباتیک و خودران‌ها در کشاورزی و شیلات

خوراک‌دهی خودران با تکیه بر دوربین زیرآب، مدل رفتار ماهی و USV می‌تواند زمان، مقدار و نقطه پخش خوراک را دقیق‌تر کند، اتلاف را کاهش دهد و توسعه قفس دریایی را با رفاه ماهی و پایش بستر پیوند بزند.

ربات‌های حمل خودران، AGV و بینایی ماشین با اتصال جعبه، دما و رخدادهای کیفیت به زنجیره سرد، مسیر تازه‌ای برای کاهش آسیب محصول و رهگیری دقیق پس از برداشت می‌سازند. این رویکرد برای باغ و سردخانه ارزش عملیاتی دارد.

ربات‌های علف‌زن لیزری و الکتریکی با تشخیص دقیق علف هرز، مصرف علف‌کش را کاهش می‌دهند، اما تصمیم اقتصادی آن‌ها به انرژی، سرعت عملیات، ایمنی مزرعه، هزینه مالکیت، خدمات فنی و ارزش محصول وابسته است.

ربات‌های مزرعه‌ای با بینایی عمیق، علف‌هرز و لکه بیماری را هدف می‌گیرند و مصرف سم را از پاشش یکنواخت به میکرو‌دوزینگ دقیق تبدیل می‌کنند؛ مدلی که هزینه نهاده و ریسک زیست‌محیطی را در مزرعه کاهش می‌دهد.

ناوبری خودکار باغ با LiDAR سه بعدی و نقشه برداری معنایی دقت پیمایش و ایمنی را بالا می‌برد و با پاشش نرخ متغیر مصرف و رانش را به طور معنادار کاهش می‌دهد همزمان داده سه بعدی تاج برگ را تحلیل می‌کند تا دقت پوشش اسپری پایدار بماند.

ربات‌های زیردریایی با سونارهای تصویربردار و SLAM صوتی، قفس‌های دریایی را در دید کم پایش می‌کنند، نقشه‌های قابل مقایسه می‌سازند و عیوب تور را سریع کشف می‌کنند تا ریسک فرار ماهی، هزینه نگهداری و توقف تولید کاهش یابد.

الگوریتم‌های RRT MPC و MPPI راهکارهای نوین برای ناوبری در خاک نرم و زمین‌های ناهموار هستند که ضمن افزایش بهره‌وری مزرعه و بهینه‌سازی عملیات، فشردگی خاک را کاهش و پایداری کشاورزی را تقویت می‌کنند.

ربات‌های برداشت نسل جدید تنها زمانی می‌توانند ایمنی و پذیرش جهانی را تضمین کنند که مجهز به سیستم‌های شستشو و ضدعفونی خودکار مطابق اصول HACCP باشند و بدین ترتیب از انتقال آلودگی و کاهش کیفیت محصول جلوگیری نمایند.

عامل‌های خودران با بهره‌گیری از هوش مصنوعی، عملیات ماشین‌آلات کشاورزی را هماهنگ و بهره‌ور می‌سازند و با کاهش نیاز به نیروی انسانی، آینده کشاورزی دقیق، پایدار، هوشمند و داده‌محور را رقم می‌زنند.

سامانه‌های خودران دریایی با بهره‌گیری از پهپادها و روبات‌های زیرآبی قابلیت نظارت مداوم و افزایش بهره‌وری و پایداری مزارع آبزی‌پروری را میسر می‌کنند.