خوراک‌دهی خودران با تکیه بر دوربین زیرآب، مدل رفتار ماهی و USV می‌تواند زمان، مقدار و نقطه پخش خوراک را دقیق‌تر کند، اتلاف را کاهش دهد و توسعه قفس دریایی را با رفاه ماهی و پایش بستر پیوند بزند.

ربات‌های حمل خودران، AGV و بینایی ماشین با اتصال جعبه، دما و رخدادهای کیفیت به زنجیره سرد، مسیر تازه‌ای برای کاهش آسیب محصول و رهگیری دقیق پس از برداشت می‌سازند. این رویکرد برای باغ و سردخانه ارزش عملیاتی دارد.

ربات‌های علف‌زن لیزری و الکتریکی با تشخیص دقیق علف هرز، مصرف علف‌کش را کاهش می‌دهند، اما تصمیم اقتصادی آن‌ها به انرژی، سرعت عملیات، ایمنی مزرعه، هزینه مالکیت، خدمات فنی و ارزش محصول وابسته است.

ربات‌های مزرعه‌ای با بینایی عمیق، علف‌هرز و لکه بیماری را هدف می‌گیرند و مصرف سم را از پاشش یکنواخت به میکرو‌دوزینگ دقیق تبدیل می‌کنند؛ مدلی که هزینه نهاده و ریسک زیست‌محیطی را در مزرعه کاهش می‌دهد.